سفارش تبلیغ
صبا ویژن
این قرآن ریسمان خدا و نور روشن گر و درمانی سودبخش است . [پیامبر خدا صلی الله علیه و آله]
گالری عاشورا - آباده
  • پست الکترونیک
  • شناسنامه
  •  RSS 
  • پارسی بلاگ
  • پارسی یار

  •                 من به یاد نینوا شور ونوا دارم به دل       صد نیستان  ناله بهر نینوا دارم به دل


                  شور عشق زاده زهرا بود بر سر مرا      مهر جان بخش شهید کربلا دارم به دل



    حامد ::: پنج شنبه 85/11/5::: ساعت 5:46 عصر
    نظرات دیگران: نظر



    علت نامگذاری این ماه و حرمت ویژه آن در میان مسلمانان

    تاسیس تاریخ برای مسلمانان در زمان خلافت خلیفه دوم مسلمین و با مشورت علی (ع) در سال شانزدهم هجری صورت گرفته است. مبدا تاریخ را هجرت پیامبر و ماه نخست آن را محرم، سالی که هجرت روی داده بود گرفتند ....(1) علت نامگذاری این ماه آن بود که در ایام جاهلیت، جنگ در این ماه را حرام می دانستند.

    ـ در دوم ماه محرم الحرام سال 61 هجری کاروان حضرت امام حسین (ع) وارد کربلا شد و سپاهیان دشمن که هر روز بر تعدادشان افزوده می شد در روزهای تاسوعا و عاشورا که روز نهم و دهم محرم می باشد او و یارانش را به شهادت رساندند. پیشوای هشتم شیعیان امام رضا (ع) در خصوص این ماه فرمود: در جاهلیت، حرمت این ماه نگاه داشته می شد و در آن  نمی جنگیدند ولی در این ماه، خونهای ما را ریختند و حرمت ما را شکستند و فرزندان و زنان ما را اسیر کردند و خیمه ها را آتش زدند و غارت کردند و حرمت پیامبر را دربارة ذریه اش رعایت نکردند. .... آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی در «مراقبات» نوشته است:«کودکانم را می دیدم که در دهة نخست ماه محرم غذا نمی خوردند و به نان خالی اکتفا می کردند کسی هم به آنان نگفته بود ماه محرم شروع شده است گمان می کنم عشقی درونی آنان را برمی انگیخت.» (2) به همین دلیل ماه محرم با حادثه عاشورا عجین شده است و فرا رسیدن آن دلها را پر از غم می سازد و پیروان و شیفتگان امام حسین (ع) از اول محرم، محافل و مجالسی را سیاهپوش کرده، به یاد آن امام شهید به عزاداری می پردازند.... (3)
     

    1-(تاریخ تحلیلی اسلام/ دکتر شهیدی/ ص130)
    2-(پیام آورعاشورا/ مهاجرانی/ص 11)
    3-(با اندکی دخل و تصرف/ فرهنگ عاشورا جواد محدثی/ ص 406)

     

     



    حامد ::: چهارشنبه 85/11/4::: ساعت 12:14 عصر
    نظرات دیگران: نظر

       نگاه مستقل به واقعه عاشورا:

    نگاهی اجمالی به تحقیقات انجام شده در زمینه واقعه عاشورا نشان می دهد که عمدة

    دیدگاههای محققین بصورت مستقل یکی از جنبه های واقعه را بررسی نموده است، و یا واقعه عاشورا به عنوان یک پدیدة مستقل در دین دیده شده است. بطوری که بسیاری با نوشتن مقاتل بر بعد عاطفی تاکید کردند و برخی با تحلیل تاریخی آن به برداشت های سیاسی خاصی دست یافته اند و در آخر نیز دریافت های عرفانی حجم دیگری از این تحقیقات را به خود اختصاص داده اند. این نگاه باعث شده تا یک پدیدة دینی بجای همة دین بنشیند و اگر هم بر احساسی کردن آن پافشاری کنیم خواهیم دید که چیزی از پیام دین دستگیر ما نخواهد شد.

    غالب شدن یک دیدگاه باعث می شود از سایر برداشتها غفلت شودو پیام دین یک جانبه به نسلهای آینده انتقال یابد. اینکه برخی از روشنفکران، ورود عرفان به سیاست را حایز نمی دانند دقیقاً به همین امر توجه داشته اند که در صورت قرارگیری یک تجربه عرفانی به عنوان آموزه غالب دینی بیم آن می رود هر کس با هر عنوانی که صاحب تجربه دینی باشد خواستار تغییر و تحول در عرصه سیاست گردد و به اندازه قدرت خود مردم را  به سمت خود متمایل سازد و نگاه خود را عام و فراگیر کند و فهم خود را عین  دین  بداند...       

     

         

                   

     نگاه  ترکیبی:                                                             

      ـ مراد از نگاه ترکیبی آن است که پیام عاشورا در راستای تکمیل سایر پیام ها و آموزشهای دین قرار گیرد. بدین معنا اگر دین متولی رساندن سه پیام در سه سطح عمل دینی، معرفت دینی‌ و تجربه دینی باشد، پیام عاشورا فقط به ظاهر شدن یک حقیقت دین یعنی عرفان حماسی آن می شود. این بدان معنا نیست که پیام عاشورا از سایر آموز های دینی بی بهره است بلکه علاوه برداشتن آن پیامها موظف به ظاهر کردن مرحله آخر دینداری یعنی قربانی کردن حقیقی در مقابل حق است. لازم به ذکر است که در مراحل اول و دوم دینداری آموزشهای رسول مکرم اسلام و علی (ع) در دو سطح عمل و عقلانیت دینی تکمیل شده است که با حادثه عاشورا جنبه سوم آموزشهای دین نیز تحقق یافت و دین موفق و سربلند از همة آموزشهای خود بیرون آمد پس از آن انتقال این آموزشها به جامعه دینی است که در مرحله اول توسط سایر پیشوایان به تمامه صورت گرفت و در دیگر مراحل تا به امروز توسط پیروان صادق آن بزرگان در حال گسترش است                                 

     



    حامد ::: سه شنبه 85/11/3::: ساعت 7:52 عصر
    نظرات دیگران: نظر

    السلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک

    شیعیان در بزرگداشت شهدای کربلا، هر روز از دهه اول ماه محرم را مختص به یکی از بزرگان این نهضت جاویدان می دانند.
    روز اول محرم : مسلم ابن عقیل علیه السلام

    روز دوم محرم : ورود کاروان به کربلا ( ورودیه )

    روز سوم محرم : حضرت رقیه علیها السلام

    روز چهارم محرم : حضرت حر و اصحاب علیهم السلام - طفلان زینب علیهما السلام

    روز پنجم محرم : اصحاب  و عبدالله ابن الحسن علیهم السلام

    روز ششم محرم : حضرت قاسم ابن الحسن علیه السلام

    روز هفتم محرم : روضه عطش و علی اصغر علیه السلام

    روز هشتم محرم : حضرت علی اکبر علیه السلام

    روز نهم محرم : روز تاسوعا - حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام

    روز دهم محرم : روز عاشورا - حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام - حضرت زینب علیها السلام و شام غریبان

    روز یازدهم محرم : حرکت کاروان از کربلا

    روز دوازدهم محرم : ورود کاروان به کوفه

     


    صفحه اصلی     ارتباط با ما    



    حامد ::: سه شنبه 85/11/3::: ساعت 7:49 عصر
    نظرات دیگران: نظر

     

    امام حسین (ع) و یاران او

    امام حسین (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد. رسول خدا (ع) نام این فرزند زهرا (س) را حسین نهاد وی مورد علاقه شدید پیامبر خدا(ص) بود و آن حضرت دربارة او فرمود: «حسین منی و انا من حسین....» و در آغوش پیامبر بزرگ شد. هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود در دوران پدرش علی بن ابی طالب (ع) نیز از موقعیت والایی برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواری، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگیری از بینوایان، عفو و حلم و .... از صفات برجسته این حجت الهی بود. در دوران خلافت پدرش در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ «جمل»، «صفین» و «نهروان» شرکت داشت.پس از شهادت پدرش که امامت به حسن بن علی (ع) رسید همچون سربازی مطیع رهبر و مولای خویش و همراه برادر بود پس از انعقاد پیمان صلح (صلح امام حسن (ع) با معاویه حاکم شام) با برادرش و بقیه اهل بیت (ع) از کوفه به مدینه آمدند. با شهادت امام مجتبی (ع) در سال 49 یا 50 هجری (که به دست همسرش جعده، دختر اشعث بن قیس الکندی مسموم شد و پس از چهل روز به شهادت رسید. معاویه با توطئه به ازدواج درآوردن یزید با جعده این کار را تدارک دید). بار امامت به دوش سیدالشهدا قرار گرفت. در آن دوران ده ساله که معاویه بر حکومت مسلط بود، امام حسین (ع) همواره یکی از معترضین سرسخت نسبت به سیاستهای معاویه و دستگیریها و قتلهای او بود و نامه های متعددی در انتقاد از رویه معاویه در کشتن حجربن عدی و یارانش و عمروبن حمق خزاعی که از وفاداران به علی (ع) بودند و اعمال ناپسند دیگر او نوشت. در عین حال حسین بن علی (ع) یکی از محورهای وحدت شیعه و از چهره های برجسته و شاخصی بود که مورد توجه قرار داشت و همواره سلطه اموی (حکومتی که از سال 41 هجری با معاویه اولین خلیفه اموی شروع می شود و تا سال 132 هجری ادامه می یابد) از نفوذ شخصیت او بیم داشت با مرگ معاویه در سال 60 هجری یزید به والی مدینه نوشت که از امام حسین (ع) به نفع او بیعت بگیرد اما سیدالشهداء که فساد یزید و بی لیاقتی او را می دانست، از بیعت امتناع کرد و برای نجات اسلام از بلیه سلطه یزید که به زوال و محو دین می انجامید، راه مبارزه را پیش گرفت از مدینه به مکه هجرت کرد و در پی نامه نگاریهای کوفیان و شیعیان عراق با آن حضرت و دعوت برای آمدن به کوفه آن امام ابتدا مسلم بن عقیل را فرستاد و نامه هایی برای شیعیان کوفه و بصره نوشت و با دریافت پاسخ کوفیان در بیعتشان با مسلم بن عقیل در روز هشتم ذیحجه سال 60 هجری از مکه به سوی عراق حرکت کرد.

    پیمان شکنی کوفیان و شهادت مسلم بن عقیل، اوضاع عراق را نامطلوب ساخت و سیدالشهدا که همراه خانواده، فرزندان و یاران به سوی کوفه می رفت، پیش از رسیدن به کوفه در سرزمین «کربلا» در محاصره سپاه کوفه قرار گرفت. تسلیم نیروهای یزید نشد و سرانجام در روز عاشورا در آن سرزمین، مظلومانه و تشنه کام، همراه اصحابش به شهادت رسید. از آن پس کربلا کانون الهام و عاشورا سرچشمه قیام و آزادگی شد و کشته شدن وی سبب زنده شدن اسلام و بیدار شدن وجدانهای خفته گردید.(1)

    خون او تفسیراین اسرار کرد         ملت خوابیده را بیدار کرد(2)

    ـ اصحاب شهادت طلب و با وفای سیدالشهداء‌(ع) نمونه بارز آگاهی، ایمان، شجاعت و فداکاری بودند .... آنان که در رکاب سیدالشهداء به فیض شهادت رسیدند جمعی از بنی هاشم بودند. جمعی از مدینه با آن حضرت آمده بودند، ‌برخی در مکه در طول راه به وی پیوستند. برخی هم از کوفه توانستند به جمع آن حماسه سازان شهید بپیوندند. کسانی هم در راه نهضت حسینی، پیش از عاشورا شهید شدند،‌که آنان نیز جزء اصحاب او به شمار می آیند. (چون مسلم بن عقیل و قیس بن مسهر صیداوی و ...) (3)

    ـ مدت قیام امام حسین (ع) از روز امتناع از بیعت با یزید تا روز عاشورا 175 روز طول کشید (12 روز در مدینه، 4 ماه 10 روز در مکه، 23 روز در بین راه مکه تا کربلا و 8 روز در کربلا از 2 تا 10 محرم) (4)

    1-(فرهنگ عاشورا/ جواد محدثی/ ص 147. 148)

    2-علامه اقبال لاهوری

    3- (پیام آور عاشورا/ مهاجرانی/ ص 11)

     4- (فرهنگ عاشورا/ جواد محدثی/ ص 32)



    حامد ::: سه شنبه 85/11/3::: ساعت 7:35 عصر
    نظرات دیگران: نظر

    گالری عا شورا



    حامد ::: سه شنبه 85/11/3::: ساعت 7:20 عصر
    نظرات دیگران: نظر

     گالری تصاویر                                                                           

                                                                                                      زیارت: زیارت عاشورا، زیارت اربعین

    فیلم: عزاداری عربی1، عزاداری عربی2

    غریبانه

    کارت تسلیت ویژه محرم

    دکلمه: برادر من، شور ایمان

    لاله های تشنه،

    مداحی و سخنرانی

     

     

                                     



    حامد ::: سه شنبه 85/11/3::: ساعت 7:9 عصر
    نظرات دیگران: نظر


       1   2   3      >
    >> بازدیدهای وبلاگ <<
    بازدید امروز: 1
    بازدید دیروز: 0
    کل بازدید :99186

    >>اوقات شرعی <<

    >> درباره خودم <<

    >> پیوندهای روزانه <<

    >>آرشیو شده ها<<

    >>لوگوی وبلاگ من<<
    گالری عاشورا - آباده

    >>لینک دوستان<<

    >>جستجو در وبلاگ<<
    جستجو:

    >>اشتراک در خبرنامه<<
     

    >>طراح قالب<<